Saturday, April 17, 2010
ဘ၀ ..ဆိုတာ..မေရရာ။
ဒီဖက္ေခတ္မွာက..လူေတြမွာ..လက္ခံယံုၾကည္ေနၾကရတဲအမွန္တရားပံုစံေတြကပဲ...မူကဲြေတြမ်ားလာ
တာလား...က်ေနာ္လက္ခံယံုၾကည္ေနရတာကိုက...မူကဲြေတြမ်ားေနတာလား...။
ယံုၾကည္တာကိုပဲမွန္ကန္ၾကေၾကး ဆိုတာေတြကလဲ..ေတာ္ေတာ္ေလးပံုပ်က္လာပီေၿပာရမွာေပါ့။
အဲလိုၿဖစ္တတ္တယ္တဲ့..ဆိုတာေလးကိုသိခြင့္ရခဲ့တာ...။ ဒါပါပဲ...။ ဘ၀ကို..အဲသလို..လံုေလာက္ပစ္လိုက္တယ္။
ေနာက္ေတာ့လဲ...သဘာ၀တရားကသင္တာလား...ေလာကဓံကိုကသင္တာလားမသိဘူး...။
ပက္ပက္စက္စက္ရင့္က်က္လြယ္ခဲ့တဲ့...သစ္ေတာ့သီးတစ္လံုးဟာ...က်ေနာ္ ၿဖစ္ခဲ့တယ္။
ကစား၀ိုင္းေတြကပဲ..ၾကမ္းတမ္းလြန္းတာလား...လူေတြကိုကပဲၾကမ္းတမ္းလြန္းတာလား...ဘ၀ကိုကပဲ
ငယ္တုန္းရြယ္တုန္းကေတာ့ေကာင္းတယ္...“ဘူးဆို..ဖရံုမသီးဘူးေဟ့” ဆိုတာမ်ိဳးေတြကို....ေတာ္ေတာ္ေလး ခေရဇီၿဖစ္ခဲ့ရတာ။
အသက္ေလးနည္းနည္းရလာေတာ့..ေခတ္ကိုကလဲေၿပာင္းလာတယ္ထင္ပါတယ္...အရာရာကလဲေၿပာင္း
အသက္ေလးနည္းနည္းရလာေတာ့..ေခတ္ကိုကလဲေၿပာင္းလာတယ္ထင္ပါတယ္...အရာရာကလဲေၿပာင္း
လဲလာတယ္...။ ပို႕စ္ေမာ္ဒန္ေခတ္..ပို႕ေမာ္ဒန္အေတြး..ပို႕ေမာ္ဒန္ ဘာဘာညာညာေတြကလဲ...ကိုယ့္ဘ၀ထဲ...
ေခတ္စားလာတယ္ေၿပာရမလားပဲ။ 'chaos' ဆိုတာေတြမ်ားလာတယ္...။ အဖတ္တင္တာဆိုလို႕..အဲလိုၿဖစ္တတ္တယ္တဲ့..ဆိုတာေလးကိုသိခြင့္ရခဲ့တာ...။ ဒါပါပဲ...။ ဘ၀ကို..အဲသလို..လံုေလာက္ပစ္လိုက္တယ္။
ေနာက္ေတာ့လဲ...သဘာ၀တရားကသင္တာလား...ေလာကဓံကိုကသင္တာလားမသိဘူး...။
ပက္ပက္စက္စက္ရင့္က်က္လြယ္ခဲ့တဲ့...သစ္ေတာ့သီးတစ္လံုးဟာ...က်ေနာ္ ၿဖစ္ခဲ့တယ္။
ကစား၀ိုင္းေတြကပဲ..ၾကမ္းတမ္းလြန္းတာလား...လူေတြကိုကပဲၾကမ္းတမ္းလြန္းတာလား...ဘ၀ကိုကပဲ
ၾကမ္းတမ္းလြန္းလာတာလား....။မေတြးတတ္ေတာ့ဘူး...။
စနစ္တက်လဲြေခ်ာ္မႈဆိုတာကို..ပိုပိုနားလည္တတ္လာတယ္။တိတိက်က်စီစဥ္အကြက္ခ်ထားလဲ...
တိတိက်က်လဲြတတ္တတ္တာေလးေတြက..မ်ားမ်ားလာေတာ့..လူက..ဒါကိုသိလာတယ္။ ဒါမ်ိဳးေတြၿဖစ္တတ္တယ္ေနာ္..ဆိုတာထက္..ပိုပီး...ဒါမ်ိဳးေတြခ်ည္းၿဖစ္ၿဖစ္ေနမွာလား...ဆိုတာမ်ိဳးထိေတြးမိေတာ့
ဒါကိုက...အဆိုးၿမင္စိတ္ကိုတြန္းအားေပးမိတာလိုလို..ဘာလိုလိုၿဖစ္ရေတာ့တာေပါ့။
အမွန္ေတာ့..ဒါ..မေကာင္းဘူးဆိုတာသိတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ဗ်ာ...လူတိုင္းက..မေကာင္းဘူးဆိုတာေတြကို...မေကာင္းမွန္းသိတာနဲ႕..တိတိက်က်..ေရွာင္လြဲနိုင္ခဲ့
ၾကလို႕လား...။က်ေနာ့္ဘ၀ထဲကို...က်ေနာ္မၾကိဳက္တဲ့..မေတာ္တဆ..ဆိုတဲ့စကားလံုးထပ္၀င္လာတယ္...။
ေခတ္စားလာတယ္ေပါ့။...တခ်ိဳ႕မေတာ္တဆေတြက..မေတာ္တဆ နဲ႕ကို..မတူဘူး...။ပံုစံကိုက..ပ်က္ေနတာ။
မေတာ္တဆပံုကိုမေပါက္တာ..ဒါေပမဲ့...က်ေနာ္..မေတာ္တဆလို႕ပဲထင္ခဲ့တယ္။
ဒါကိုက..စနစ္တက်လဲြေခ်ာ္မႈထဲကတစ္ခုၿဖစ္လာေတာ့တယ္။
ေနာက္ေတာ့...အဲလို..ေလာကအေပၚထားတဲ့..သေဘာထားေတြကပဲ..လူကို..သံသယအေဆာက္အအံုထဲမွာ
အက်ဥ္းခ်ေတာ့မွာပဲဆိုတာ..နားလည္လာခဲ့တယ္...။ မဟုတ္ဘူး...။
နားလည္တာနဲ႕တၿပိဳင္နက္ထဲ...အက်ဥ္းက်ခဲ့တာ။အဆိုးၿမင္၀ါဒီသမားလို႕...ခုေနတေယာက္ေယာက္က
လက္ညိႈးေငါက္ေငါက္ထိုးေၿပာေတာင္..ၿပံဳးၿပံဳးပဲ..ၿငိမ္ခံေနမိေတာ့မွာ...။
ဘယ္အရာက...ေကာင္းတယ္မေကာင္းဘူး..ေသခ်ာေ၀ဖန္ပိုင္းၿခားပီး..ခ်ၿပတာမ်ိဳးမပါတဲ့....
အသလြတ္ပညာေရးစနစ္ေတြ...ငါေၿပာသလိုလုပ္..ငါလုပ္သလိုမလုပ္နဲ႕ဆိုတာမ်ိဳးေတြေလာက္ကေတာ့...
ေခတ္မွမရွိေတာ့တာေလ...။ ခုေန...ဆရာၾကီးအဆူဆူနဲ႕..ၾကံဳခ်င္ပါတယ္။ “ခ်ာတိတ္..မင္းမွားေနဘီ...ခ်ာတိတ္” လို႕..ေ၀ဖန္ေထာက္ၿပေပးမဲ့..ခဲြၿခမ္းစိတ္ၿဖာစိစစ္တတ္တဲ့...တရား
တခုထဲ..လက္ကိုင္စဲြလာခဲ့ပါ။..“မွားေတာ့မွားေနတယ္..ဘယ္နားမွားေနမွန္းမသိဘူး”
ဆိုတာေလာက္က....အသံုးမ၀င္လွေတာ့ပါဘူး။
အလိုၾကီးလို႕..အရနည္းခဲ့တာမ်ိဳး...ဘ၀မွာ..ဘာမွမရွိခဲ့ပါဘူး။ အလိုကိုကမၾကီးခဲ့လို႕...အရကလဲ..နည္းနည္းပိစိေကြးေလးပဲ...ရွိခဲ့ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့..ရလာတဲ့...လက္တဆုပ္စာ (တကယ့္လက္တဆုပ္စာ) ကိုၿဖန္႕ခ်ၾကည့္လိုက္ေတာ့...
ဘာလို႕...တိုက္ခတ္သြားတဲ့ေလေၿပေလးေတြနဲ႕...ပါသြားရတာတဲ့လဲ။
ေပါ့ပါးလြန္းတာလား..ေပါ့ပ်က္လြန္းတာလား...။ဘာၿဖစ္သြားတာလဲ...။ဒါဟာ....
ဘာလဲဆိုတာ..တေယာက္ေယာက္ေၿဖပါ...။ဆရာၾကီးအဆူဆူေတြ...ဘယ္ေရာက္ေနလဲ..
ဆရာၾကီးတစ္ဆူဆူ...ေၿဖေပးပါ။ ေက်းဇူးဆပ္ပါ့မယ္။
လူတိုင္းရိုးသားတာကိုၾကိဳက္ၾကတယ္တဲ့။ လူဆိုးသူခိုးေတြကေတာင္..ရိုးသားတာကိုၾကိဳက္ၾကတယ္တဲ့။
“ဟုတ္လား....တကယ္လား...။” ခနဲ႕ပီးေမးတာမဟုတ္ပါဘူး.။ေသခ်ာခ်င္လို႕ေမးၾကည့္လိုက္တာပါ။
( ဆရာၾကီးေတြေၿဖမွာေပါ့ေလ)..ဒါေပမဲ့...“ရိုးလြန္းေတာ့ႏြား ဆိုးလြန္းေတာ့က်ား” ၿဖစ္သြားခဲ့ရင္ေကာ...။
“ရိုးသားမႈက အလွပဆံုး မာယာ” ဆိုရင္ေကာ...။
ဒီေခတ္ကိုက...ေမးခြန္းတစ္ခုေမးလိုက္ရင္...အေၿဖေတြက..ပရပြ..ထြက္ထြက္လာတတ္တာမ်ိဳး...။
ၿဖစ္နိုင္ေခ်ေတြကိုက...အဲဒီလို...အစီအစဥ္မက်...ၿပန္႔က်ဲ.... မ်ားၿပား...မူကဲြ..ဘယ္ဟာ..အမွန္....အစစ္မွန္းမသိ...ဘယ္ဟာ...အတုမွန္းမသိ....
အတုေရာအစစ္ေရာ..ေရာတိေရာရာ....မေရရာ...မေသခ်ာ..ဇေ၀ဇ၀ါ....။
ေရသာမ်ားပီး..ငါးမေတြ႕ခဲ့လို႕...ခု...အိမ္ၿပန္ပါေတာ့မယ္။
ရွိရင္းစဲြအိမ္..ေနရင္းအိမ္မွာ...ပဲ..လိပ္စာအေဟာင္းနဲ႕..အရင္လိုေပေပေတေတ ဘ၀ကိုၿဖတ္သန္းမိေနဦးေတာ့မွာ...။ငါးမရလို႕..ေရခ်ိဳးပီးၿပန္မလာခဲ့တဲ့...ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေတာ့..
ဒီပဲြမွာတကယ္ၾကိဳက္မိလို႕...တိတ္တိတ္ေလး ဂုဏ္ၿပဳပဲြလုပ္ေပးမိတယ္။
(ခ်ီးယားစ္...ေအာသဘက္စ္ ...) ေပါ့။ ဒီလိုပါပဲ...ဘ၀ဆိုတာ။ ။ ။
စနစ္တက်လဲြေခ်ာ္မႈဆိုတာကို..ပိုပိုနားလည္တတ္လာတယ္။တိတိက်က်စီစဥ္အကြက္ခ်ထားလဲ...
တိတိက်က်လဲြတတ္တတ္တာေလးေတြက..မ်ားမ်ားလာေတာ့..လူက..ဒါကိုသိလာတယ္။ ဒါမ်ိဳးေတြၿဖစ္တတ္တယ္ေနာ္..ဆိုတာထက္..ပိုပီး...ဒါမ်ိဳးေတြခ်ည္းၿဖစ္ၿဖစ္ေနမွာလား...ဆိုတာမ်ိဳးထိေတြးမိေတာ့
ဒါကိုက...အဆိုးၿမင္စိတ္ကိုတြန္းအားေပးမိတာလိုလို..ဘာလိုလိုၿဖစ္ရေတာ့တာေပါ့။
အမွန္ေတာ့..ဒါ..မေကာင္းဘူးဆိုတာသိတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ဗ်ာ...လူတိုင္းက..မေကာင္းဘူးဆိုတာေတြကို...မေကာင္းမွန္းသိတာနဲ႕..တိတိက်က်..ေရွာင္လြဲနိုင္ခဲ့
ၾကလို႕လား...။က်ေနာ့္ဘ၀ထဲကို...က်ေနာ္မၾကိဳက္တဲ့..မေတာ္တဆ..ဆိုတဲ့စကားလံုးထပ္၀င္လာတယ္...။
ေခတ္စားလာတယ္ေပါ့။...တခ်ိဳ႕မေတာ္တဆေတြက..မေတာ္တဆ နဲ႕ကို..မတူဘူး...။ပံုစံကိုက..ပ်က္ေနတာ။
မေတာ္တဆပံုကိုမေပါက္တာ..ဒါေပမဲ့...က်ေနာ္..မေတာ္တဆလို႕ပဲထင္ခဲ့တယ္။
ဒါကိုက..စနစ္တက်လဲြေခ်ာ္မႈထဲကတစ္ခုၿဖစ္လာေတာ့တယ္။
ေနာက္ေတာ့...အဲလို..ေလာကအေပၚထားတဲ့..သေဘာထားေတြကပဲ..လူကို..သံသယအေဆာက္အအံုထဲမွာ
အက်ဥ္းခ်ေတာ့မွာပဲဆိုတာ..နားလည္လာခဲ့တယ္...။ မဟုတ္ဘူး...။
နားလည္တာနဲ႕တၿပိဳင္နက္ထဲ...အက်ဥ္းက်ခဲ့တာ။အဆိုးၿမင္၀ါဒီသမားလို႕...ခုေနတေယာက္ေယာက္က
လက္ညိႈးေငါက္ေငါက္ထိုးေၿပာေတာင္..ၿပံဳးၿပံဳးပဲ..ၿငိမ္ခံေနမိေတာ့မွာ...။
ဘယ္အရာက...ေကာင္းတယ္မေကာင္းဘူး..ေသခ်ာေ၀ဖန္ပိုင္းၿခားပီး..ခ်ၿပတာမ်ိဳးမပါတဲ့....
အသလြတ္ပညာေရးစနစ္ေတြ...ငါေၿပာသလိုလုပ္..ငါလုပ္သလိုမလုပ္နဲ႕ဆိုတာမ်ိဳးေတြေလာက္ကေတာ့...
ေခတ္မွမရွိေတာ့တာေလ...။ ခုေန...ဆရာၾကီးအဆူဆူနဲ႕..ၾကံဳခ်င္ပါတယ္။ “ခ်ာတိတ္..မင္းမွားေနဘီ...ခ်ာတိတ္” လို႕..ေ၀ဖန္ေထာက္ၿပေပးမဲ့..ခဲြၿခမ္းစိတ္ၿဖာစိစစ္တတ္တဲ့...တရား
တခုထဲ..လက္ကိုင္စဲြလာခဲ့ပါ။..“မွားေတာ့မွားေနတယ္..ဘယ္နားမွားေနမွန္းမသိဘူး”
ဆိုတာေလာက္က....အသံုးမ၀င္လွေတာ့ပါဘူး။
အလိုၾကီးလို႕..အရနည္းခဲ့တာမ်ိဳး...ဘ၀မွာ..ဘာမွမရွိခဲ့ပါဘူး။ အလိုကိုကမၾကီးခဲ့လို႕...အရကလဲ..နည္းနည္းပိစိေကြးေလးပဲ...ရွိခဲ့ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့..ရလာတဲ့...လက္တဆုပ္စာ (တကယ့္လက္တဆုပ္စာ) ကိုၿဖန္႕ခ်ၾကည့္လိုက္ေတာ့...
ဘာလို႕...တိုက္ခတ္သြားတဲ့ေလေၿပေလးေတြနဲ႕...ပါသြားရတာတဲ့လဲ။
ေပါ့ပါးလြန္းတာလား..ေပါ့ပ်က္လြန္းတာလား...။ဘာၿဖစ္သြားတာလဲ...။ဒါဟာ....
ဘာလဲဆိုတာ..တေယာက္ေယာက္ေၿဖပါ...။ဆရာၾကီးအဆူဆူေတြ...ဘယ္ေရာက္ေနလဲ..
ဆရာၾကီးတစ္ဆူဆူ...ေၿဖေပးပါ။ ေက်းဇူးဆပ္ပါ့မယ္။
လူတိုင္းရိုးသားတာကိုၾကိဳက္ၾကတယ္တဲ့။ လူဆိုးသူခိုးေတြကေတာင္..ရိုးသားတာကိုၾကိဳက္ၾကတယ္တဲ့။
“ဟုတ္လား....တကယ္လား...။” ခနဲ႕ပီးေမးတာမဟုတ္ပါဘူး.။ေသခ်ာခ်င္လို႕ေမးၾကည့္လိုက္တာပါ။
( ဆရာၾကီးေတြေၿဖမွာေပါ့ေလ)..ဒါေပမဲ့...“ရိုးလြန္းေတာ့ႏြား ဆိုးလြန္းေတာ့က်ား” ၿဖစ္သြားခဲ့ရင္ေကာ...။
“ရိုးသားမႈက အလွပဆံုး မာယာ” ဆိုရင္ေကာ...။
ဒီေခတ္ကိုက...ေမးခြန္းတစ္ခုေမးလိုက္ရင္...အေၿဖေတြက..ပရပြ..ထြက္ထြက္လာတတ္တာမ်ိဳး...။
ၿဖစ္နိုင္ေခ်ေတြကိုက...အဲဒီလို...အစီအစဥ္မက်...ၿပန္႔က်ဲ.... မ်ားၿပား...မူကဲြ..ဘယ္ဟာ..အမွန္....အစစ္မွန္းမသိ...ဘယ္ဟာ...အတုမွန္းမသိ....
အတုေရာအစစ္ေရာ..ေရာတိေရာရာ....မေရရာ...မေသခ်ာ..ဇေ၀ဇ၀ါ....။
ေရသာမ်ားပီး..ငါးမေတြ႕ခဲ့လို႕...ခု...အိမ္ၿပန္ပါေတာ့မယ္။
ရွိရင္းစဲြအိမ္..ေနရင္းအိမ္မွာ...ပဲ..လိပ္စာအေဟာင္းနဲ႕..အရင္လိုေပေပေတေတ ဘ၀ကိုၿဖတ္သန္းမိေနဦးေတာ့မွာ...။ငါးမရလို႕..ေရခ်ိဳးပီးၿပန္မလာခဲ့တဲ့...ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေတာ့..
ဒီပဲြမွာတကယ္ၾကိဳက္မိလို႕...တိတ္တိတ္ေလး ဂုဏ္ၿပဳပဲြလုပ္ေပးမိတယ္။
(ခ်ီးယားစ္...ေအာသဘက္စ္ ...) ေပါ့။ ဒီလိုပါပဲ...ဘ၀ဆိုတာ။ ။ ။
အမႈမဲ့အမွတ္မဲ့.. ခံစားတင္ၿပခ်က္မွ်သာ...
သရ
(၂၀၁၀ ဧပရယ္လ္)
သရ
(၂၀၁၀ ဧပရယ္လ္)
Sunday, April 11, 2010
“မဂၤလာပါ သီဟပူရ”
“မဂၤလာပါ သီဟပူရ”
တစစ္စစ္နာက်င္ဖူးေယာင္ေနတဲ့
ၿပည္တစို႕စို႕အထုပ္ၾကီးက..ငါ့စိတ္
ပိတ္ေလွာင္ေခ်ာင္ပိတ္ရိုက္ခံထိထားတဲ့
ေခြးအ တစ္ေကာင္ရဲ႕ညည္းညဴသံက..ေနာက္ခံဇာတ္၀င္ေတး
ေမာင္သိန္းေဇာ္ရဲ႕အဆံုးမရွိေအာင္က်ယ္ေၿပာတဲ့အမွားထဲ
ငါ့မွာ..တရားနဲ႕ပဲ..ေၿဖ..ေၿဖေနရတယ္။
ေယာနိေသာမနသိကာရ...က
ငါ့ကို..ငါ့ကို...
ခြက္ထိုးခြက္လန္ရယ္တယ္...
(ကဲ့ရဲ႕ဆိုးပံုမ်ား..ေၿပာပါတယ္ေလ...)
စိတ္ကေလးကိုက...လႈပ္ေနတာ...(ေသခ်ာၾကည့္)
အေရွ႕အေနာက္ေတာင္ေၿမာက္ေဘးဘီ၀ဲယာထက္ေအာက္
ၿမင္တာကိုၿမင္တယ္ေပါ့
ၾကားတာကိုၾကားတယ္
သိတာကိုသိတယ္...ေပါ့။
ဒါဆို..ပဲြသိမ္းၿပီ။
(ခုေတာ့....ဘာၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ေတြေလွ်ာက္ေတြးေနတာလဲ)...တဲ့။
ေၿပာရက္လိုက္တာ..ေလာကဓံတရားရယ္..။
တစ္ေန႕တစ္ေန႕..ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အေလးၿပဳဖို႕ၾကိဳးစားေနရတာနဲ႕တင္
ဘာအလုပ္မွကိုမလုပ္ၿဖစ္ေတာ့ဘူး။
ပုထုဇဥ္တဲ့.......
ရီဇင္ေတြနဲ႕ဖာေထးထားတဲ့ ပလိုင္းေပါက္ေတြနဲ႕..ဖားေကာက္ေနသေရြ႕
ဒီခရီး...နီးသလား..မေမးေတာ့ပါဘူး။
အခ်က္အလက္ကိုအခ်ိဳသတ္ရံုနဲ႕...ကဗ်ာၿဖစ္မလာဘူး။
ေမာဟကို...အခ်ိဳသတ္ရံုနဲ႕...သံသရာတိုမသြားဘူး။
ေနထိုင္လာတဲ့ႏွစ္ေတြကိုအားေတာ့နာမိတယ္။
“ငါ...တတ္နိုင္သေလာက္ေတာ့....” လို႕
ေၿပာခ်လိုက္ေတာ့...အဲဒီမွာ..ေဘာင္တစ္ခုကပါသြားတယ္။
လိုအပ္ေနတာဘာလဲ...။
အလင္းတစ္ခုခုကိုရွာဖို႕ဆိုၿပီး....
အေမွာင္တစ္ခုခုထဲ၀င္ၾကည့္မလို႕လား။
သဘာ၀တရားကို....အားေတာ့နာပါတယ္ကြယ္။
ကိုယ္ဟာ...သမားရိုးက်ပတ္လမ္းကေန..ေခ်ာ္ထြက္လာတဲ့
သာမန္ၿဂိဳဟ္မႊားေလးပါ။
အေထာက္အထားတိုင္းကို..ကာလာမသုတ္နဲ႕ခ်ိန္ထိုးလို႕
ရမရ..ေသခ်ာမသိေသးတဲ့ေကာင္ပါ။
သက္ေသမရွိတဲ့အေၾကာင္းၿပခ်က္တိုင္းကို
ဖြတ္မထြက္ခင္ ေတာင္ပို႕မွန္းသိေအာင္..ၾကိဳးစားခဲ့မိသူပါ။
ကိုယ့္ဖက္ကအၿပည့္ေပးနိုင္တာဆိုလို႕...
ရိုးသားမႈေလးတစ္ခုထဲပါလာတဲ့ေကာင္ပါ။
ဒီေၿမမွာ...ၾကဲခ်လိုက္တဲ့မ်ိုဳးေစ့ေတြဘယ္ေလာက္ေအာင္ၿမင္မလဲ..
ေသခ်ာမေရရာေသးတဲ့ေကာင္ပါ။
ဘာၿဖစ္ၿဖစ္
ငါလာပါတယ္
မဂၤလာပါ..သီဟပူရ။
သရ
ၿပည္တစို႕စို႕အထုပ္ၾကီးက..ငါ့စိတ္
ပိတ္ေလွာင္ေခ်ာင္ပိတ္ရိုက္ခံထိထားတဲ့
ေခြးအ တစ္ေကာင္ရဲ႕ညည္းညဴသံက..ေနာက္ခံဇာတ္၀င္ေတး
ေမာင္သိန္းေဇာ္ရဲ႕အဆံုးမရွိေအာင္က်ယ္ေၿပာတဲ့အမွားထဲ
ငါ့မွာ..တရားနဲ႕ပဲ..ေၿဖ..ေၿဖေနရတယ္။
ေယာနိေသာမနသိကာရ...က
ငါ့ကို..ငါ့ကို...
ခြက္ထိုးခြက္လန္ရယ္တယ္...
(ကဲ့ရဲ႕ဆိုးပံုမ်ား..ေၿပာပါတယ္ေလ...)
စိတ္ကေလးကိုက...လႈပ္ေနတာ...(ေသခ်ာၾကည့္)
အေရွ႕အေနာက္ေတာင္ေၿမာက္ေဘးဘီ၀ဲယာထက္ေအာက္
ၿမင္တာကိုၿမင္တယ္ေပါ့
ၾကားတာကိုၾကားတယ္
သိတာကိုသိတယ္...ေပါ့။
ဒါဆို..ပဲြသိမ္းၿပီ။
(ခုေတာ့....ဘာၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ေတြေလွ်ာက္ေတြးေနတာလဲ)...တဲ့။
ေၿပာရက္လိုက္တာ..ေလာကဓံတရားရယ္..။
တစ္ေန႕တစ္ေန႕..ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အေလးၿပဳဖို႕ၾကိဳးစားေနရတာနဲ႕တင္
ဘာအလုပ္မွကိုမလုပ္ၿဖစ္ေတာ့ဘူး။
ပုထုဇဥ္တဲ့.......
ရီဇင္ေတြနဲ႕ဖာေထးထားတဲ့ ပလိုင္းေပါက္ေတြနဲ႕..ဖားေကာက္ေနသေရြ႕
ဒီခရီး...နီးသလား..မေမးေတာ့ပါဘူး။
အခ်က္အလက္ကိုအခ်ိဳသတ္ရံုနဲ႕...ကဗ်ာၿဖစ္မလာဘူး။
ေမာဟကို...အခ်ိဳသတ္ရံုနဲ႕...သံသရာတိုမသြားဘူး။
ေနထိုင္လာတဲ့ႏွစ္ေတြကိုအားေတာ့နာမိတယ္။
“ငါ...တတ္နိုင္သေလာက္ေတာ့....” လို႕
ေၿပာခ်လိုက္ေတာ့...အဲဒီမွာ..ေဘာင္တစ္ခုကပါသြားတယ္။
လိုအပ္ေနတာဘာလဲ...။
အလင္းတစ္ခုခုကိုရွာဖို႕ဆိုၿပီး....
အေမွာင္တစ္ခုခုထဲ၀င္ၾကည့္မလို႕လား။
သဘာ၀တရားကို....အားေတာ့နာပါတယ္ကြယ္။
ကိုယ္ဟာ...သမားရိုးက်ပတ္လမ္းကေန..ေခ်ာ္ထြက္လာတဲ့
သာမန္ၿဂိဳဟ္မႊားေလးပါ။
အေထာက္အထားတိုင္းကို..ကာလာမသုတ္နဲ႕ခ်ိန္ထိုးလို႕
ရမရ..ေသခ်ာမသိေသးတဲ့ေကာင္ပါ။
သက္ေသမရွိတဲ့အေၾကာင္းၿပခ်က္တိုင္းကို
ဖြတ္မထြက္ခင္ ေတာင္ပို႕မွန္းသိေအာင္..ၾကိဳးစားခဲ့မိသူပါ။
ကိုယ့္ဖက္ကအၿပည့္ေပးနိုင္တာဆိုလို႕...
ရိုးသားမႈေလးတစ္ခုထဲပါလာတဲ့ေကာင္ပါ။
ဒီေၿမမွာ...ၾကဲခ်လိုက္တဲ့မ်ိုဳးေစ့ေတြဘယ္ေလာက္ေအာင္ၿမင္မလဲ..
ေသခ်ာမေရရာေသးတဲ့ေကာင္ပါ။
ဘာၿဖစ္ၿဖစ္
ငါလာပါတယ္
မဂၤလာပါ..သီဟပူရ။
သရ
(အိမ္ကထြက္လာတာ...သံုးလၿပည့္တဲ့ေန႕..အတြက္...အမွတ္တရေလးပါ။)
Friday, April 2, 2010
ေရာက္တက္ရာရာ...
ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး...ခုတေလာဘာစာ..ဘာကဗ်ာမွမေရးၿဖစ္ဘူး. စာေတြပဲလွိမ့္ဖတ္ေနတာ..တလေက်ာ္ဘီ...။
ရံုးကစင္းဂလစ္ရွ္
ဒီမွာ..အခ်ိန္ေတြကုန္တာၿမန္
(ၾကိ
ကြန္မန္႕အၿပင္း
ညာလ
ဒီလိုပါပဲ...။ဌာေန
..ၿပန္တမ္းထုတ
တကယ္ေတာ့...ဒီသတင္းကိုၾကားမ
အူေၾကာင္ေၾကာင္ပညာေရးေလာက
.အူေၾကာင
ခုေတာ့ဘယ္လိုေၿပာမလဲ..က်ေနာ
က်ေန
ၿမတ္ၿမတ္နိုးနိုးၾကီးမဟုတ္ခ
အ
နဲနဲပါးပ
ဘယ္လိုေၿပာမလဲ..အင
(အဲေလ...) ခ်စ္စြာေသာ ႏႈတ္ခမ္းပဲ့ေလးေရ... ငါတို႕ခ်င္းမီးဆက္မႈတ္လို႕မ
ဒ
ကဲပါ..ထားလိုက္ပါေတ
ဒီလိုပါပဲ...ဘ၀ဆိုတာမ်ိဳးကလ
ကိုယ့္ရြ
ေ
.ခဲတၿခမ္းထဲနဲ႕
ထားပါေတာ့...ဟိုေပၚလီေက်ာင္
“ဟင္း..သိၾကားမင္းဂ်ီးကလဲ..
.“ဘာကြ”..ဆိုေတာ့.... “ ေအာ္..သိၾကားမင္းေသာက္ဖို႕ ေသာက္ေတာ္ေရလဲမပါဘူးလို႕ေၿ
“ဘ၀ဆိုတာ..ဘာေသာက္ေတာ္ေရမွလ
ေရးခဲ့
အားလံုးကေတာ့..ကိုယ့္အတြက္.
ဘ၀ဆိုတာ...စိတ္နဲ႕တန္သေလာက္
“Most of the suffering that we feel are the choice of ourselves” ေပါ့ေနာ္။
ဒါေပမဲ့...က်ေနာ္တို႕....ခု
အဆင္ေၿပမွာပါ။ ၿဖစ္သင့္ၿဖစ္ထိုက္တာေတြ..ၿဖ
၁၆ ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ ခ်ာတိတ္ေလးကိုးဗ်...ခုၿပန္ေ
ဘယ္လိုေၿပာမလဲ..ငယ္ငယ္တုန္း
(ေတာ
ေနာက္တာပါ။ တကယ္..ဆုေတာင္းေပးလိုက္တာပါ
vowel(2010)
Subscribe to:
Posts (Atom)